Odciąganie pary wodnej w przemyśle

Para wodna powstaje w wielu procesach technologicznych prowadzonych w zakładach przemysłowych. Występuje między innymi podczas mycia i czyszczenia, suszenia, gotowania, obróbki termicznej, pracy zbiorników technologicznych czy procesów wykorzystujących gorącą wodę. Jej nadmiar może prowadzić do wzrostu wilgotności powietrza, kondensacji pary w kanałach i na powierzchniach oraz pogorszenia warunków pracy.

Skuteczne odciąganie pary wodnej w przemyśle powinno być dostosowane do konkretnego procesu technologicznego. W zależności od ilości powstającej pary, jej temperatury, miejsca emisji oraz wymaganej wydajności stosuje się okapy, obudowy stanowiskowe, kanały wentylacyjne, węże elastyczne i odpowiednio dobrane wentylatory przemysłowe.

W wielu przypadkach najlepszym rozwiązaniem jest odciąg pary wodnej bezpośrednio u źródła jej powstawania. Pozwala to ograniczyć rozprzestrzenianie się gorącego i wilgotnego powietrza po całej hali produkcyjnej.

Skąd powstaje para wodna w zakładach przemysłowych?

Para wodna może być emitowana podczas bardzo różnych procesów. Jej ilość i temperatura zależą przede wszystkim od zastosowanej technologii, temperatury procesu, powierzchni odparowania oraz czasu jego trwania.

Mycie i czyszczenie przemysłowe

Jednym z częstych źródeł pary są przemysłowe procesy mycia. Wykorzystanie gorącej wody lub pary technologicznej powoduje powstawanie wilgotnego, często również podgrzanego powietrza.

Problem może występować między innymi w:

• Myjniach przemysłowych
• Myjkach do elementów
• Liniach myjących
• Zakładach spożywczych
• Pralniach przemysłowych
• Pomieszczeniach przeznaczonych do czyszczenia urządzeń

W takich miejscach odciąg powinien być umieszczony możliwie blisko miejsca emisji.

Suszenie materiałów i produktów

Para wodna powstaje również podczas suszenia produktów i materiałów. W zależności od procesu może być emitowana duża ilość gorącego i wilgotnego powietrza.

Projektowanie takiej instalacji wymaga uwzględnienia parametrów suszonego materiału, temperatury procesu oraz ilości odparowywanej wody.

W przypadku instalacji suszarniczych temat odprowadzania gazów i oparów wymaga szerszego uwzględnienia warunków procesu technologicznego.

Gotowanie i obróbka termiczna

W przemyśle spożywczym para wodna może powstawać podczas gotowania, blanszowania, parowania oraz innych procesów wykorzystujących podwyższoną temperaturę.

Źródło emisji może znajdować się nad otwartym zbiornikiem, kotłem lub urządzeniem technologicznym. W takich przypadkach często stosuje się okapy lub inne miejscowe elementy odciągowe.

Zbiorniki i kąpiele technologiczne

Otwarte zbiorniki z gorącą wodą lub innymi cieczami mogą powodować stałą emisję wilgotnego powietrza. Znaczenie ma przede wszystkim temperatura cieczy i powierzchnia jej kontaktu z powietrzem.

Jeżeli proces jest prowadzony w otwartym zbiorniku, rozwiązaniem może być okap, częściowa obudowa albo odciąg szczelinowy.

Procesy wykorzystujące gorącą wodę

Para wodna może pojawiać się wszędzie tam, gdzie w procesie technologicznym wykorzystywana jest gorąca woda. Dotyczy to między innymi instalacji technologicznych, zakładów spożywczych, pralni, myjni oraz procesów czyszczenia.

Co wpływa na ilość powstającej pary?

Przy projektowaniu odciągu należy uwzględnić między innymi:

• Temperaturę procesu
• Powierzchnię odparowania
• Ilość wykorzystywanej wody
• Czas trwania procesu
• Temperaturę otoczenia
• Wilgotność powietrza
• Sposób prowadzenia procesu
• Możliwość ograniczenia emisji poprzez obudowę źródła

Nie istnieje jedna uniwersalna wydajność wentylacji odpowiednia dla wszystkich procesów generujących parę wodną.

Dlaczego należy odprowadzać parę wodną z hali produkcyjnej?

Niekontrolowane rozprzestrzenianie się pary wodnej może wpływać zarówno na warunki pracy, jak i na stan infrastruktury oraz przebieg procesu technologicznego.

Nadmierna wilgotność powietrza

Duża ilość pary wodnej może powodować znaczny wzrost wilgotności względnej powietrza. W zależności od temperatury i warunków w hali może to prowadzić do niekorzystnego mikroklimatu.

Kondensacja pary wodnej

Jednym z najważniejszych problemów jest kondensacja. Gdy wilgotne powietrze zetknie się z powierzchnią o temperaturze niższej od temperatury punktu rosy, para zaczyna się skraplać.

Krople wody mogą pojawiać się na:

• Ścianach
• Suficie
• Konstrukcji hali
• Urządzeniach
• Kanałach wentylacyjnych
• Elementach instalacji

Dlatego projektując odciąg pary wodnej, należy uwzględnić nie tylko sam przepływ powietrza, ale również możliwość powstawania kondensatu.

Korozja urządzeń i instalacji

Wilgotne środowisko może przyspieszać korozję elementów metalowych. Jest to szczególnie istotne w zakładach, w których jednocześnie występują substancje chemiczne, sole, środki myjące lub inne agresywne czynniki.

W takich warunkach znaczenie ma dobór odpowiedniego materiału kanałów, kształtek, wentylatora i pozostałych elementów instalacji.

Mokre ściany i sufity

Brak skutecznego odprowadzania pary może powodować zawilgocenie powierzchni budynku. W dłuższej perspektywie może to utrudniać utrzymanie odpowiednich warunków higienicznych i technicznych.

Warunki pracy

Gorące i wilgotne powietrze może pogarszać komfort pracy osób znajdujących się w hali. Skuteczny odciąg miejscowy pozwala ograniczyć rozprzestrzenianie się pary i poprawić warunki w bezpośrednim otoczeniu procesu.

Wpływ na proces produkcyjny

W niektórych procesach przemysłowych wilgotność powietrza ma znaczenie dla jakości produktu, przebiegu procesu lub pracy urządzeń. Dlatego odciąganie pary może być elementem kontroli warunków technologicznych, a nie tylko wentylacji pomieszczenia.

Ograniczenie mgły i pogorszenia widoczności

Przy dużej ilości gorącej pary i odpowiednich warunkach temperaturowych może powstawać widoczna mgła. Jej ograniczenie jest kolejnym argumentem za przechwytywaniem pary możliwie blisko źródła.

Odciąg pary wodnej a wentylacja ogólna

Wentylacja ogólna i odciąg miejscowy pełnią różne funkcje.

Wentylacja przemysłowa ogólna ma za zadanie zapewnić odpowiednią wymianę powietrza w całym pomieszczeniu. Odciąg pary wodnej działa natomiast bezpośrednio na źródło emisji.

Kiedy wystarczy wentylacja ogólna?

Jeżeli ilość powstającej pary jest niewielka, a emisja jest równomiernie rozproszona, odpowiednio zaprojektowana wentylacja ogólna może być wystarczająca.

Kiedy potrzebny jest odciąg miejscowy?

Odciąg miejscowy jest szczególnie korzystny, gdy para powstaje w konkretnym punkcie, na przykład nad:

• Zbiornikiem
• Wanną technologiczną
• Kotłem
• Urządzeniem myjącym
• Linią technologiczną
• Stanowiskiem obróbki termicznej

W takim przypadku przechwycenie pary u źródła ogranicza jej rozprzestrzenianie po hali.

Dlaczego warto odciągać parę u źródła?

Im dalej od źródła znajduje się punkt odciągu, tym większa objętość powietrza musi zostać przemieszczona, aby skutecznie przechwycić emitowaną parę.

Z tego względu odpowiednio zaprojektowany okap lub obudowa stanowiska może znacząco poprawić skuteczność całej instalacji.

Połączenie odciągu miejscowego z wentylacją ogólną

W wielu zakładach najlepszym rozwiązaniem jest połączenie obu sposobów wentylacji. Odciąg miejscowy usuwa główną emisję przy źródle, natomiast wentylacja ogólna odpowiada za wymianę powietrza w pozostałej części pomieszczenia.

Jak działa instalacja do odciągania pary wodnej?

Typowa instalacja składa się z kilku podstawowych elementów.

Punkt przechwytywania pary

Pierwszym elementem jest miejsce, w którym para jest przechwytywana. Może nim być okap, króciec, obudowa stanowiska lub odciąg szczelinowy.

Okap nad źródłem emisji

Okap powinien być odpowiednio dopasowany do wymiarów urządzenia i miejsca emisji. Jego zadaniem jest stworzenie warunków umożliwiających skierowanie pary do instalacji odciągowej.

Kanały wentylacyjne

Przechwycone powietrze jest transportowane przez kanały lub przewody. Ich średnica musi być dopasowana do wymaganej wydajności i prędkości przepływu.

W przypadku pary wodnej ważna jest również kwestia kondensacji.

Wentylator przemysłowy

Wentylator zapewnia wymagany przepływ powietrza i pokonuje opory instalacji. Jego dobór powinien uwzględniać nie tylko wydajność, ale również spręż, temperaturę oraz właściwości transportowanego medium.

Wyrzut powietrza

Powietrze może być odprowadzane na zewnątrz budynku, o ile rozwiązanie jest zgodne z wymaganiami dotyczącymi konkretnego procesu i instalacji.

Odprowadzanie kondensatu

Jeżeli istnieje ryzyko skraplania pary w przewodach, instalacja powinna umożliwiać kontrolowane odprowadzanie powstającego kondensatu.

Jak dobrać wydajność odciągu pary wodnej?

Dobór wydajności jest jednym z najważniejszych etapów projektowania instalacji.

Nie powinno się przyjmować jednej stałej wartości wydajności dla każdego odciągu pary. Wymagany przepływ zależy od konkretnego procesu.

Jakie czynniki należy uwzględnić?

Przy określaniu wydajności bierze się pod uwagę między innymi:

• Ilość powstającej pary
• Temperaturę źródła
• Wielkość źródła emisji
• Kształt i wymiary okapu
• Odległość okapu od źródła
• Sposób przechwytywania pary
• Ruchy powietrza w hali
• Długość kanałów
• Opory przepływu
• Sposób odprowadzania powietrza

Wydajność a ilość odparowywanej wody

Informacja o ilości wody odparowywanej w procesie jest istotnym parametrem projektowym. Sama masa odparowanej wody nie określa jednak automatycznie wymaganej wydajności wentylatora.

Konieczne jest również uwzględnienie temperatury, warunków otoczenia oraz sposobu przechwytywania pary.

Wydajność a temperatura powietrza

Temperatura wpływa na objętość powietrza i warunki jego przepływu. W instalacjach transportujących gorące, wilgotne powietrze należy więc zwracać uwagę na rzeczywiste warunki pracy wentylatora.

Wydajność a wielkość okapu

Większy okap może wymagać większego przepływu powietrza, szczególnie jeśli konieczne jest utrzymanie odpowiedniej prędkości przechwytywania przy jego powierzchni.

Dlaczego nie ma jednej uniwersalnej wydajności?

Odciąg pary nad niewielkim zbiornikiem i odciąg nad dużą linią technologiczną będą wymagały zupełnie innych parametrów. Dlatego wydajność należy określać na podstawie rzeczywistych warunków procesu.

Obliczenia odciągu pary wodnej

W przypadku odciągów miejscowych jednym z podstawowych parametrów jest prędkość powietrza w obszarze przechwytywania zanieczyszczenia.

Prędkość porywania pary

Prędkość przechwytywania należy rozpatrywać w miejscu, w którym konieczne jest skuteczne skierowanie pary do okapu lub otworu odciągowego.

Nie jest to ta sama wartość co prędkość transportowa powietrza w kanale.

Powierzchnia otworu odciągowego

Do podstawowych obliczeń można wykorzystać powierzchnię przekroju, przez który przepływa powietrze.

Dla prostokątnego otworu:

A = a × b

gdzie:

• A - powierzchnia otworu [m²]
• a - szerokość [m]
• b - wysokość [m]

Podstawowy wzór na wydajność

Jeżeli znamy wymaganą prędkość powietrza i powierzchnię otworu, podstawową wydajność można obliczyć ze wzoru:

Q = v × A × 3600

gdzie:

• Q - wydajność powietrza [m³/h]
• v - prędkość powietrza [m/s]
• A - powierzchnia przekroju [m²]
• 3600 - przelicznik sekund na godzinę

Przykład obliczeniowy

Załóżmy, że powierzchnia otworu odciągowego wynosi 0,5 m², a przyjęta prędkość powietrza wynosi 0,8 m/s.

Wydajność wyniesie:

Q = 0,8 × 0,5 × 3600 = 1440 m³/h

Jest to wartość wynikająca z przyjętej prędkości i powierzchni. Przy doborze rzeczywistego wentylatora należy dodatkowo uwzględnić opory całej instalacji.

Wydajność wentylatora a rzeczywiste warunki pracy

Wentylator nie powinien być dobierany wyłącznie na podstawie nominalnej wartości m³/h. Istotne jest określenie punktu pracy, czyli wymaganej wydajności przy konkretnym sprężu.

Na całkowite opory wpływają między innymi:

• Kanały
• Kolana
• Trójniki
• Przepustnice
• Okapy
• Filtry lub separatory
• Wyrzutnie
• Zmiany średnicy

Jak zaprojektować okap do odciągania pary?

Skuteczność instalacji zależy w dużym stopniu od konstrukcji elementu przechwytującego.

Okap nad źródłem

Najprostszym rozwiązaniem jest okap umieszczony nad urządzeniem generującym parę. Powinien obejmować odpowiednio dużą powierzchnię, aby ograniczyć wydostawanie się pary poza obszar odciągu.

Częściowa obudowa

Jeżeli konstrukcja urządzenia na to pozwala, warto ograniczyć przestrzeń, z której para może się wydostawać.

Częściowa obudowa może poprawić skuteczność przechwytywania i ograniczyć wymaganą ilość powietrza.

Odciąg szczelinowy

W niektórych zastosowaniach korzystnym rozwiązaniem jest odciąg szczelinowy. Sprawdza się tam, gdzie źródło emisji ma wydłużony kształt lub gdzie klasyczny okap nie może zostać zastosowany.

Obudowa procesu

Najbardziej skuteczne może być zamknięcie źródła emisji w obudowie z odpowiednio zaprojektowanym punktem odciągowym.

Ograniczenie strefy, z której para może się wydostawać, pozwala zwiększyć skuteczność systemu.

Odległość od źródła

Okap powinien znajdować się możliwie blisko źródła emisji, o ile nie koliduje to z procesem produkcyjnym, obsługą urządzenia i wymaganiami technologicznymi.

Wielkość okapu

Okap powinien być dostosowany do wymiarów źródła emisji. Zbyt mały element może powodować wydostawanie się pary poza strefę przechwytywania.

Kondensacja pary wodnej w instalacji odciągowej

Kondensacja jest jednym z najważniejszych zagadnień przy projektowaniu instalacji odciągających wilgotne i gorące powietrze.

Dlaczego para się skrapla?

Gdy temperatura transportowanego powietrza spada poniżej temperatury punktu rosy, część zawartej w nim pary wodnej może ulec kondensacji.

Dlatego temperatura powietrza w instalacji oraz temperatura ścian kanałów mają duże znaczenie.

Gdzie może gromadzić się kondensat?

Woda może pojawiać się przede wszystkim w miejscach, w których występują:

• Obniżenia przewodów
• Poziome odcinki
• Zmiany kierunku
• Chłodniejsze fragmenty instalacji
• Miejsca o słabej izolacji

Odprowadzanie kondensatu

Jeżeli występuje ryzyko powstawania dużej ilości kondensatu, instalację należy zaprojektować w taki sposób, aby woda nie pozostawała przypadkowo w kanałach.

W zależności od konstrukcji mogą być stosowane odpowiednio przygotowane punkty spustowe lub inne rozwiązania umożliwiające kontrolowane odprowadzanie kondensatu.

Spadki przewodów

Odpowiednie prowadzenie przewodów może ułatwiać kierowanie kondensatu do zaprojektowanych punktów jego odbioru. Szczegółowe rozwiązanie należy dostosować do geometrii konkretnej instalacji.

Izolacja termiczna

Izolacja kanałów może ograniczać wychładzanie transportowanego powietrza i zmniejszać ryzyko kondensacji.

Jest szczególnie istotna wtedy, gdy przewody prowadzone są przez chłodniejsze przestrzenie lub na zewnątrz budynku.

Ryzyko korozji

Woda pozostająca wewnątrz instalacji może zwiększać ryzyko korozji. Dlatego przy projektowaniu odciągu należy uwzględnić zarówno temperaturę, jak i wilgotność transportowanego medium.

Jakie przewody stosować do odciągu pary wodnej?

Dobór przewodów zależy od temperatury, wilgotności, właściwości chemicznych medium oraz warunków prowadzenia instalacji.

Kanały stalowe

Sztywne kanały stalowe są często stosowane w przemysłowych instalacjach wentylacyjnych. Ich zaletą jest trwałość oraz możliwość wykonania rozbudowanych instalacji o dużych średnicach.

Kanały ze stali nierdzewnej

Jeżeli instalacja pracuje w środowisku o podwyższonej wilgotności lub występują dodatkowe czynniki korozyjne, można rozważyć zastosowanie stali nierdzewnej.

Dobór konkretnego gatunku materiału powinien wynikać z warunków procesu.

Przewody elastyczne

Przewody elastyczne są przydatne między innymi przy połączeniach z ruchomymi elementami urządzeń. W przypadku gorącego i wilgotnego powietrza należy dobrać przewód odpowiedni do temperatury oraz charakterystyki medium.

Węże wysokotemperaturowe

Jeżeli temperatura transportowanego powietrza jest wysoka, standardowy przewód wentylacyjny może nie być odpowiednim rozwiązaniem. W takich zastosowaniach wykorzystuje się specjalistyczne węże wysokotemperaturowe.

Odporność na wilgoć i korozję

Materiał przewodów powinien być dobrany nie tylko pod kątem temperatury, ale również wilgotności i ewentualnej obecności innych substancji w transportowanym powietrzu.

Szczelność instalacji

Połączenia kanałów i przewodów powinny być odpowiednio wykonane i uszczelnione. Nieszczelności zmniejszają skuteczność odciągu i mogą powodować niekontrolowane zasysanie lub wydostawanie się powietrza.

Jaki wentylator do odciągu pary wodnej?

Wentylator powinien być dobrany do parametrów całej instalacji, a nie wyłącznie do średnicy kanału czy wymaganej wydajności.

Wentylatory promieniowe

Wentylatory promieniowe są często stosowane w instalacjach przemysłowych wymagających pokonania większych oporów przepływu.

Mogą być odpowiednim rozwiązaniem w rozbudowanych instalacjach kanałowych, szczególnie gdy występują dodatkowe elementy zwiększające opory.

Wentylatory osiowe

Wentylatory osiowe mogą być stosowane w instalacjach, w których wymagany jest duży przepływ powietrza przy stosunkowo niewielkich oporach.

Wentylatory wysokotemperaturowe

Jeżeli transportowane powietrze ma podwyższoną temperaturę, należy zastosować wentylator przystosowany do warunków pracy występujących w danym procesie.

Wentylatory chemoodporne

Jeżeli wraz z parą wodną transportowane są substancje mogące oddziaływać na materiał wentylatora, należy uwzględnić ich właściwości chemiczne.

Jak dobrać wentylator?

Podstawowe parametry doboru to:

• Wymagany przepływ powietrza
• Spręż wentylatora
• Temperatura medium
• Wilgotność
• Skład transportowanego powietrza
• Sposób zabudowy
• Warunki pracy
• Wymagania dotyczące materiału wykonania

Najważniejsze jest określenie punktu pracy wentylatora, a nie samo porównanie wartości maksymalnej wydajności podawanej w katalogu.

Czy odciąg pary wodnej wymaga filtracji?

Sama para wodna nie jest zanieczyszczeniem stałym, dlatego nie każdy system odciągający wymaga klasycznego filtra.

Wiele zależy jednak od tego, co oprócz pary znajduje się w transportowanym powietrzu.

Czysta para wodna

Jeżeli proces generuje przede wszystkim parę wodną bez istotnych ilości innych zanieczyszczeń, instalacja może być skonfigurowana jako system bez klasycznej filtracji.

Para z aerozolami

W procesach przemysłowych wraz z parą mogą być transportowane aerozole lub drobne krople cieczy. W takim przypadku może być konieczne zastosowanie odpowiedniego separatora.

Para z tłuszczami i substancjami technologicznymi

W przemyśle spożywczym i innych procesach technologicznych powietrze może zawierać dodatkowe substancje. Ich obecność należy uwzględnić przy doborze sposobu oczyszczania.

Para z cząstkami stałymi

Jeżeli proces generuje jednocześnie pyły lub inne cząstki stałe, przed wyrzutem powietrza może być konieczne zastosowanie odpowiedniego urządzenia filtracyjnego.

Kiedy stosować separator lub filtr?

Decyzja powinna wynikać ze składu transportowanego powietrza, wymagań procesu, sposobu odprowadzania powietrza oraz wymagań dotyczących emisji.

Odciąganie pary wodnej z różnych procesów przemysłowych

System odciągowy należy każdorazowo dopasować do źródła emisji.

Odciąganie pary z myjni przemysłowych

W myjniach para może powstawać podczas kontaktu gorącej wody z czyszczonymi elementami. Stosuje się między innymi okapy, obudowy i odciągi miejscowe.

Odciąganie pary z suszarni

Suszenie może powodować emisję dużych ilości wilgotnego i gorącego powietrza. W takich instalacjach szczególne znaczenie mają temperatura, ilość odparowanej wody oraz sposób prowadzenia procesu.

W przypadku suszarni przemysłowych warto osobno przeanalizować również odprowadzanie innych gazów i oparów powstających podczas suszenia.

Odciąganie pary w zakładach spożywczych

Procesy gotowania, parowania i obróbki termicznej często wymagają skutecznego przechwytywania pary nad urządzeniami produkcyjnymi.

Odciąganie pary ze zbiorników

Otwarte zbiorniki z gorącymi cieczami mogą być wyposażone w okapy, odciągi szczelinowe lub częściowe obudowy.

Odciąganie pary podczas gotowania

W przypadku urządzeń gastronomicznych i przemysłowych stosuje się przede wszystkim okapy umieszczone nad źródłem emisji.

Pralnie przemysłowe

W pralniach para i wilgotne powietrze mogą powstawać na różnych etapach procesu. System wentylacyjny powinien uwzględniać zarówno temperaturę, jak i ilość wilgoci emitowanej do pomieszczenia.

Inne procesy technologiczne

Odciąganie pary może być stosowane również w wielu innych procesach, w których występuje podgrzewanie, mycie, płukanie, gotowanie lub odparowywanie wody.

Najczęstsze błędy przy projektowaniu odciągu pary wodnej

Zbyt mała wydajność wentylatora

Jeżeli przepływ powietrza jest niewystarczający, para może wydostawać się poza strefę przechwytywania.

Zbyt duża odległość okapu od źródła

Oddalenie punktu odciągowego od źródła emisji zwiększa wymagania dotyczące skutecznego przechwytywania pary.

Nieprawidłowa geometria okapu

Źle dobrany kształt lub wymiary okapu mogą powodować ucieczkę pary poza jego obszar działania.

Brak rozwiązania problemu kondensatu

Pomijanie możliwości skraplania pary może prowadzić do gromadzenia się wody wewnątrz instalacji.

Brak odpływu kondensatu

Jeżeli w instalacji powstają znaczne ilości kondensatu, powinno zostać przewidziane miejsce jego kontrolowanego odprowadzania.

Nieodpowiedni materiał przewodów

Dobór przewodu wyłącznie na podstawie średnicy bez uwzględnienia temperatury i wilgotności może prowadzić do przedwczesnego zużycia elementów instalacji.

Pominięcie temperatury medium

Temperatura transportowanego powietrza ma znaczenie zarówno dla przewodów, jak i wentylatora.

Brak izolacji kanałów

W niektórych warunkach niezaizolowany kanał może szybko się wychładzać, zwiększając ryzyko kondensacji.

Dobór wentylatora wyłącznie na podstawie m³/h

Wentylator musi zapewniać wymagany przepływ przy odpowiednim sprężu. Sama wartość maksymalnej wydajności nie wystarcza do prawidłowego doboru.

Próba rozwiązania problemu wyłącznie wentylacją ogólną

W przypadku silnego, punktowego źródła emisji skuteczniejsze może być przechwycenie pary bezpośrednio przy jej powstawaniu.

Projektowanie instalacji do odciągania pary wodnej

Prawidłowo zaprojektowana instalacja powinna uwzględniać cały układ - od źródła emisji aż po punkt wyrzutu powietrza.

Określenie źródła emisji

Należy ustalić, gdzie powstaje para i w jaki sposób wydostaje się z procesu.

Określenie ilości powstającej pary

Istotne jest określenie ilości odparowywanej wody oraz warunków, w których zachodzi proces.

Określenie temperatury i wilgotności

Parametry medium wpływają na dobór przewodów, wentylatora, izolacji oraz rozwiązania problemu kondensacji.

Dobór punktu odciągu

Punkt przechwytywania powinien znajdować się możliwie blisko źródła emisji.

Obliczenie wymaganej wydajności

Wydajność należy określić na podstawie geometrii źródła, sposobu przechwytywania oraz wymaganej prędkości powietrza.

Dobór przewodów

Średnice kanałów powinny zostać dobrane do przepływu, a materiał do temperatury, wilgotności i właściwości transportowanego medium.

Rozwiązanie problemu kondensacji

Należy określić, czy w instalacji będzie występowało skraplanie pary oraz w jaki sposób będzie odprowadzany kondensat.

Obliczenie strat ciśnienia

Trzeba uwzględnić opory wszystkich elementów instalacji, w tym kanałów, kolan, trójników, okapów, filtrów i wyrzutni.

Dobór wentylatora

Wentylator należy dobrać do wymaganego przepływu i sprężu przy rzeczywistych warunkach pracy.

Zaprojektowanie wyrzutu powietrza

Ostatnim etapem jest odpowiednie zaplanowanie sposobu odprowadzania powietrza z instalacji.

Odciąganie pary wodnej w przemyśle - rozwiązania Mastervent

Mastervent dostarcza elementy wykorzystywane do budowy przemysłowych instalacji wentylacyjnych i odciągowych przeznaczonych do usuwania gorącego i wilgotnego powietrza.

W zależności od parametrów procesu system może obejmować między innymi:

• Wentylatory przemysłowe
• Wentylatory wysokotemperaturowe
• Wentylatory chemoodporne
• Kanały i kształtki wentylacyjne
• Przewody elastyczne
• Węże wysokotemperaturowe
• Elementy odciągowe
• Rozwiązania do transportu wilgotnego powietrza
• Separatory lub urządzenia filtracyjne, jeżeli proces tego wymaga

Dobór poszczególnych elementów powinien wynikać z parametrów konkretnej instalacji. Szczególne znaczenie mają temperatura, ilość transportowanego powietrza, wilgotność, możliwość kondensacji oraz ewentualna obecność innych substancji.

Kompleksowe podejście pozwala zaprojektować instalację obejmującą zarówno punkt przechwytywania pary, jak i kanały, wentylator oraz końcowy sposób odprowadzania powietrza.

Podsumowanie

Odciąganie pary wodnej w przemyśle powinno być projektowane z uwzględnieniem konkretnego procesu technologicznego. Kluczowe znaczenie mają ilość powstającej pary, temperatura, wielkość źródła emisji, sposób jej przechwytywania oraz warunki pracy instalacji.

W przypadku punktowych źródeł emisji skutecznym rozwiązaniem jest odciąg miejscowy wyposażony w odpowiednio zaprojektowany okap lub obudowę. Przechwycone wilgotne powietrze jest następnie transportowane przez kanały do wentylatora i dalej odprowadzane z instalacji.

Szczególnej uwagi wymagają również kondensacja pary wodnej, dobór materiału przewodów, izolacja kanałów oraz odprowadzanie kondensatu. Wentylator powinien być dobierany na podstawie wymaganego przepływu i sprężu, z uwzględnieniem temperatury oraz właściwości transportowanego powietrza.

Prawidłowo zaprojektowany system pozwala ograniczyć rozprzestrzenianie się pary po hali, zmniejszyć problem nadmiernej wilgotności i kondensacji oraz poprawić warunki pracy i funkcjonowania instalacji technologicznych.