Kalkulator liczby wentylatorów

W dużych instalacjach wentylacyjnych i odciągowych nie zawsze wystarczy zastosowanie jednego wentylatora. Jeżeli wymagany przepływ powietrza jest bardzo duży, instalacja jest podzielona na kilka stref albo konieczne jest zapewnienie rezerwy pracy, można zastosować kilka współpracujących ze sobą jednostek.

Obliczenia liczby wentylatorów pozwalają określić, ile urządzeń jest potrzebnych do uzyskania wymaganego strumienia powietrza. W najprostszym przypadku wystarczy podzielić wymaganą wydajność instalacji przez wydajność jednego wentylatora. W rzeczywistym projekcie należy jednak uwzględnić również wymagany spręż, charakterystykę wentylatora, sposób połączenia urządzeń, możliwość regulacji oraz ewentualną rezerwę.

Dlatego liczby wentylatorów nie powinno się ustalać wyłącznie na podstawie wartości m³/h podanej w katalogu. Kluczowe znaczenie ma to, jaką wydajność konkretny wentylator zapewnia w rzeczywistym punkcie pracy instalacji.

Kalkulator liczby wentylatorów

Od czego zależy liczba potrzebnych wentylatorów?

Podstawowym parametrem jest wymagana wydajność całej instalacji. Nie jest to jednak jedyny czynnik wpływający na liczbę urządzeń.

Przy projektowaniu należy uwzględnić między innymi:

• Wymaganą wydajność instalacji
• Wydajność pojedynczego wentylatora
• Wymagany spręż
• Charakterystykę wentylatora
• Sposób połączenia jednostek
• Podział instalacji na strefy
• Wymagania dotyczące regulacji
• Możliwość pracy awaryjnej
• Wymaganą rezerwę
• Warunki pracy wentylatorów

Wymagana wydajność całej instalacji

Pierwszym krokiem jest określenie całkowitego wymaganego strumienia powietrza.

Może on wynikać między innymi z sumy zapotrzebowania kilku stanowisk odciągowych, wymaganej wymiany powietrza lub parametrów procesu technologicznego.

Przykładowo, jeżeli trzy niezależne stanowiska wymagają odpowiednio:

• 5000 m³/h
• 7000 m³/h
• 8000 m³/h

to przy jednoczesnej pracy wszystkich stanowisk wymagany przepływ wynosi:

Q = 5000 + 7000 + 8000 = 20 000 m³/h

Jest to wartość wyjściowa do dalszego doboru.

Wydajność pojedynczego wentylatora

Następnie należy określić, jaki przepływ może zapewnić jeden wybrany wentylator.

Ważne jest, aby nie korzystać bezpośrednio z maksymalnej wydajności podanej w katalogu. Wentylator pracujący w instalacji musi pokonać jej opory, dlatego jego rzeczywista wydajność zależy od punktu pracy.

Czy wentylator osiąga wydajność katalogową w rzeczywistym punkcie pracy?

Wydajność wentylatora należy analizować razem z jego sprężem.

Wentylator może mieć przykładowo maksymalną wydajność 10 000 m³/h, ale przy wymaganym przez instalację sprężu jego rzeczywisty przepływ może być znacznie niższy.

Dlatego do obliczenia liczby wentylatorów należy przyjmować wydajność wentylatora przy wymaganym punkcie pracy, a nie wyłącznie jego maksymalną wydajność katalogową.

Jak obliczyć liczbę wentylatorów?

W najprostszym przypadku liczbę wentylatorów można obliczyć ze wzoru:

N = Qwym / Qwent

gdzie:

• N - liczba wentylatorów
• Qwym - wymagana wydajność całej instalacji [m³/h]
• Qwent - wydajność jednego wentylatora w punkcie pracy [m³/h]

Otrzymany wynik należy zawsze zaokrąglić w górę do liczby całkowitej.

Można więc zapisać:

N = ⌈Qwym / Qwent⌉

Jest to podstawowy wzór pozwalający określić liczbę urządzeń przy założeniu, że wentylatory pracują równolegle i każdy z nich zapewnia wymagany udział przepływu.

Prosty przykład obliczeniowy

Załóżmy, że instalacja wymaga wydajności:

Qwym = 20 000 m³/h

Jeden wentylator zapewnia w wymaganym punkcie pracy:

Qwent = 5000 m³/h

Obliczenie:

N = 20 000 / 5000

N = 4

Do uzyskania wymaganej wydajności potrzebne są więc 4 wentylatory.

Przykład, gdy wynik nie jest liczbą całkowitą

Załóżmy:

Qwym = 18 000 m³/h

oraz:

Qwent = 5000 m³/h

Wówczas:

N = 18 000 / 5000 = 3,6

Nie można zastosować 3,6 wentylatora, dlatego wynik zaokrąglamy w górę:

N = 4

Cztery wentylatory zapewniają teoretycznie łączną wydajność:

Q = 4 × 5000 = 20 000 m³/h

W rzeczywistym projekcie należy jednak sprawdzić punkt pracy całego układu.

Czy można po prostu podzielić wymaganą wydajność przez wydajność wentylatora?

Prosty wzór jest dobrym punktem wyjścia, ale nie zawsze wystarcza do prawidłowego zaprojektowania instalacji.

Najważniejsze jest ustalenie, przy jakim sprężu wentylator osiąga podaną wydajność.

Charakterystyka wentylatora

Charakterystyka wentylatora przedstawia zależność między jego wydajnością a sprężem.

Wraz ze wzrostem oporów instalacji punkt pracy przesuwa się po charakterystyce, a rzeczywisty przepływ może się zmieniać.

Dlatego dwa wentylatory o takiej samej maksymalnej wydajności katalogowej niekoniecznie zapewnią identyczny przepływ w konkretnej instalacji.

Punkt pracy wentylatora

Punkt pracy jest wynikiem przecięcia charakterystyki wentylatora z charakterystyką instalacji.

To właśnie w tym punkcie należy odczytywać rzeczywistą wydajność urządzenia.

Jeżeli instalacja wymaga np. 3000 Pa sprężu, a wybrany wentylator osiąga przy takim ciśnieniu tylko 4000 m³/h, to właśnie tę wartość należy przyjąć do obliczenia liczby jednostek.

Wydajność przy wymaganym sprężu

Przy obliczaniu liczby wentylatorów należy więc przyjąć następującą kolejność:

wymagana wydajność → wymagany spręż → charakterystyka wentylatora → rzeczywista wydajność jednej jednostki → liczba wentylatorów.

Pozwala to uniknąć przewymiarowania lub niedowymiarowania instalacji.

Obliczenia liczby wentylatorów połączonych równolegle

W dużych instalacjach wentylatory mogą pracować równolegle.

W uproszczonym przypadku jednakowych urządzeń całkowity przepływ można określić jako:

Qcałk = n × Q1

gdzie:

• Qcałk - łączna wydajność
• n - liczba wentylatorów
• Q1 - wydajność jednego wentylatora

Jak działa równoległe połączenie wentylatorów?

Przy połączeniu równoległym kilka wentylatorów pracuje na wspólną instalację. Ich strumienie powietrza sumują się, natomiast sposób wyznaczenia rzeczywistego punktu pracy całego układu wymaga uwzględnienia charakterystyk wszystkich jednostek oraz charakterystyki instalacji.

W uproszczonym przypadku identycznych wentylatorów można przyjąć:

Qcałk ≈ Q1 + Q2 + Q3 + ... + Qn

Wzór na łączną wydajność wentylatorów

Dla identycznych wentylatorów:

Qcałk = n × Q1

Przykładowo trzy wentylatory o wydajności 6000 m³/h każdy mogą zapewnić w uproszczonym ujęciu:

Qcałk = 3 × 6000 = 18 000 m³/h

Jest to jednak wartość wynikająca z założonych parametrów pracy. W rzeczywistej instalacji należy zweryfikować charakterystykę układu równoległego.

Przykład obliczenia dla 2 wentylatorów

Jeżeli jeden wentylator zapewnia:

Q1 = 8000 m³/h

to dla dwóch jednostek:

Qcałk = 2 × 8000 = 16 000 m³/h

Przykład obliczenia dla 3 wentylatorów

Dla trzech wentylatorów:

Qcałk = 3 × 8000 = 24 000 m³/h

Przykład obliczenia dla 4 wentylatorów

Dla czterech jednostek:

Qcałk = 4 × 8000 = 32 000 m³/h

Takie uproszczone obliczenia są przydatne do wstępnego określenia liczby urządzeń. Przy projektowaniu rzeczywistego układu należy uwzględnić charakterystyki wentylatorów i wspólnej instalacji.

Kiedy stosuje się kilka wentylatorów zamiast jednego?

Zastosowanie kilku wentylatorów może wynikać z różnych przyczyn technicznych i organizacyjnych.

Gdy wymagana wydajność jest bardzo duża

Duże hale produkcyjne, centralne systemy odpylania czy rozbudowane instalacje filtrowentylacyjne mogą wymagać bardzo dużych przepływów.

Podział wymaganej wydajności między kilka urządzeń pozwala stworzyć układ dostosowany do konkretnej instalacji.

Gdy jeden wentylator nie zapewnia wymaganych parametrów

Może się zdarzyć, że pojedynczy wentylator nie zapewnia jednocześnie wymaganego przepływu i sprężu.

W takim przypadku należy rozważyć inną konfigurację urządzeń lub zmianę konstrukcji instalacji.

Gdy instalacja jest podzielona na strefy

W dużych obiektach poszczególne strefy mogą mieć różne wymagania dotyczące wydajności.

Zastosowanie kilku wentylatorów może pozwolić na niezależne sterowanie poszczególnymi częściami instalacji.

Gdy wymagana jest regulacja wydajności

Jeżeli zapotrzebowanie na powietrze zmienia się w zależności od liczby pracujących stanowisk, kilka wentylatorów może umożliwić stopniową regulację wydajności.

Przykładowo przy małym obciążeniu pracuje tylko jedna jednostka, a kolejne są uruchamiane wraz ze wzrostem zapotrzebowania.

Gdy potrzebna jest rezerwa pracy

W instalacjach, w których ciągłość działania jest istotna, można zastosować dodatkowy wentylator rezerwowy.

Pozwala to utrzymać wymaganą wydajność również w przypadku wyłączenia jednej jednostki na czas serwisu lub awarii.

Gdy ograniczenia konstrukcyjne utrudniają zastosowanie jednego dużego wentylatora

Duże urządzenie może wymagać odpowiedniej przestrzeni montażowej, konstrukcji wsporczej, transportu i odpowiedniego zasilania.

W niektórych projektach podział mocy i przepływu między kilka urządzeń może być rozwiązaniem lepiej dopasowanym do warunków technicznych.

Ile wentylatorów potrzeba przy wymaganej wydajności instalacji?

Poniższa tabela pokazuje podstawowe obliczenia dla wentylatorów zapewniających po 5000 m³/h w przyjętym punkcie pracy:

Wymagana wydajność	Wydajność 1 wentylatora	Obliczona liczba	Liczba po zaokrągleniu
5000 m³/h	5000 m³/h	1,0	1
10 000 m³/h	5000 m³/h	2,0	2
15 000 m³/h	5000 m³/h	3,0	3
20 000 m³/h	5000 m³/h	4,0	4
25 000 m³/h	5000 m³/h	5,0	5
30 000 m³/h	5000 m³/h	6,0	6

W przypadku wartości niebędącej wielokrotnością wydajności jednego wentylatora wynik należy zaokrąglić w górę.

Przykładowo dla wymaganej wydajności 27 000 m³/h:

27 000 / 5000 = 5,4

Oznacza to konieczność zastosowania co najmniej 6 jednostek, jeżeli przyjęte założenia dotyczące punktu pracy pozostają aktualne.

Przykład dla wentylatora o wydajności 8000 m³/h

Dla wymaganego przepływu:

Qwym = 24 000 m³/h

oraz:

Qwent = 8000 m³/h

otrzymujemy:

N = 24 000 / 8000 = 3

W takim uproszczonym przypadku potrzebne są trzy wentylatory.

Liczba wentylatorów a wymagany spręż instalacji

Wydajność i spręż powinny być analizowane razem.

Załóżmy, że instalacja wymaga:

Q = 20 000 m³/h

oraz:

Δp = 2500 Pa

Jeżeli wentylator osiąga 5000 m³/h przy sprężu 2500 Pa, można wykorzystać tę wartość do wstępnego obliczenia liczby jednostek.

Jeżeli natomiast 5000 m³/h jest maksymalną wydajnością wentylatora przy bardzo niskim sprężu, nie można przyjąć tej wartości bez sprawdzenia charakterystyki.

Dlaczego spręż wpływa na rzeczywistą wydajność?

Instalacja wentylacyjna stawia opór przepływającemu powietrzu. Na opory wpływają między innymi:

• Długość przewodów
• Średnice kanałów
• Liczba kolan
• Trójniki
• Przepustnice
• Filtry
• Odpylacze
• Separatory
• Wyrzutnie

Im większy opór instalacji, tym wyższego sprężu potrzebuje wentylator.

Straty ciśnienia w kanałach

Przy projektowaniu należy określić straty ciśnienia w całej sieci przewodów.

Nie można zakładać, że wentylator zachowa swoją maksymalną wydajność niezależnie od długości i konstrukcji instalacji.

Opory filtrów i odpylaczy

W instalacjach przemysłowych filtr lub odpylacz może mieć istotny udział w całkowitym oporze.

W przypadku urządzeń filtracyjnych należy uwzględnić również zmianę oporu wraz ze stopniem zabrudzenia filtra, jeżeli producent przewiduje taki zakres pracy.

Wpływ długości instalacji

Długa instalacja z dużą liczbą kształtek może wymagać znacznie wyższego sprężu niż krótki przewód prowadzący bezpośrednio do wyrzutni.

Dlatego liczba wentylatorów powinna być określana dopiero po ustaleniu rzeczywistych warunków pracy.

Wentylatory połączone równolegle czy szeregowo?

Sposób połączenia wentylatorów wpływa na charakterystykę całego układu.

Wentylatory połączone równolegle

Połączenie równoległe stosuje się przede wszystkim wtedy, gdy potrzebny jest większy przepływ powietrza.

W uproszczeniu przepływy poszczególnych wentylatorów sumują się.

Qcałk ≈ Q1 + Q2 + ... + Qn

Rzeczywista charakterystyka układu zależy jednak od charakterystyk zastosowanych wentylatorów i instalacji.

Wentylatory połączone szeregowo

Połączenie szeregowe stosuje się przede wszystkim wtedy, gdy konieczne jest uzyskanie większego ciśnienia.

W uproszczonym ujęciu dla identycznych wentylatorów można przyjąć sumowanie ich sprężów:

Δpcałk ≈ Δp1 + Δp2 + ... + Δpn

Nie oznacza to jednak, że dowolne dwa wentylatory można po prostu połączyć szeregowo. Układ powinien być sprawdzony pod kątem charakterystyk urządzeń i warunków przepływu.

Kiedy wybrać połączenie równoległe?

Połączenie równoległe może być stosowane wtedy, gdy głównym wymaganiem jest zwiększenie strumienia powietrza.

Przykładem może być duża instalacja, w której kilka wentylatorów zasila wspólną sieć przewodów.

Kiedy potrzebne jest połączenie szeregowe?

Układ szeregowy może być rozważany wtedy, gdy instalacja wymaga wysokiego sprężu, którego pojedynczy wentylator nie może zapewnić w wymaganym punkcie pracy.

Czy można dowolnie łączyć wentylatory?

Nie.

Łączenie kilku jednostek powinno być analizowane na podstawie ich charakterystyk oraz charakterystyki instalacji.

Samo dodanie kolejnego wentylatora nie gwarantuje uzyskania dokładnie proporcjonalnego wzrostu przepływu lub ciśnienia.

Liczba wentylatorów z uwzględnieniem rezerwy

W niektórych instalacjach wymagana jest nie tylko odpowiednia wydajność, ale również możliwość utrzymania pracy w przypadku awarii lub serwisowania jednej jednostki.

Przykładem może być instalacja wymagająca:

Qwym = 30 000 m³/h

Jeżeli jeden wentylator zapewnia:

Qwent = 10 000 m³/h

to do podstawowej pracy potrzebne są:

N = 30 000 / 10 000 = 3

Jeżeli jednak instalacja ma zachować wymaganą wydajność po wyłączeniu jednego urządzenia, można rozważyć układ:

4 × 10 000 m³/h

W takim przypadku trzy pracujące jednostki mogą zapewnić zakładaną wydajność, a czwarty wentylator pełni funkcję rezerwową.

Rezerwa N+1

Oznaczenie N+1 oznacza zastosowanie jednej dodatkowej jednostki ponad liczbę wymaganą do normalnej pracy.

Przykładowo:

• N = 3 - liczba wentylatorów niezbędna do osiągnięcia wymaganej wydajności,
• N+1 = 4 - trzy jednostki mogą pracować, a jedna stanowi rezerwę.

Kiedy potrzebna jest rezerwa?

Rezerwa może mieć znaczenie w instalacjach, w których przerwa w działaniu odciągu lub wentylacji powoduje istotne konsekwencje technologiczne lub organizacyjne.

Czy zawsze warto stosować dodatkowy wentylator?

Nie zawsze.

Dodatkowe urządzenie zwiększa koszt zakupu, montażu, sterowania i serwisowania. Zastosowanie rezerwy powinno więc wynikać z wymagań konkretnej instalacji.

Obliczenia liczby wentylatorów dla instalacji wielostrefowej

W dużych zakładach przemysłowych instalacja może obsługiwać kilka różnych stref.

Przykładowe zapotrzebowanie może wynosić:

• Strefa A - 8000 m³/h
• Strefa B - 6000 m³/h
• Strefa C - 10 000 m³/h

Jeżeli wszystkie strefy pracują jednocześnie, całkowite zapotrzebowanie wynosi:

Qcałk = 8000 + 6000 + 10 000

Qcałk = 24 000 m³/h

Jeden wentylator dla całej instalacji

Możliwe jest zaprojektowanie wspólnego układu, w którym jeden wentylator obsługuje wszystkie strefy.

W takim przypadku należy uwzględnić całkowity przepływ oraz straty ciśnienia najbardziej wymagającej gałęzi instalacji.

Osobny wentylator dla każdej strefy

Alternatywnym rozwiązaniem może być zastosowanie osobnych wentylatorów.

Wtedy:

• Strefa A otrzymuje własny układ
• Strefa B własny układ
• Strefa C własny układ

Pozwala to niezależnie sterować pracą poszczególnych części instalacji.

Kilka wentylatorów dla wspólnej instalacji

Możliwe jest również zastosowanie kilku wentylatorów współpracujących ze wspólną siecią.

Takie rozwiązanie może umożliwiać etapowanie wydajności i zwiększenie niezawodności systemu.

Zalety i ograniczenia podziału instalacji

Podział na kilka układów może ułatwiać regulację, ale jednocześnie zwiększa liczbę urządzeń, połączeń i elementów wymagających sterowania oraz serwisowania.

Dlatego konfigurację należy dobrać do rzeczywistych warunków pracy.

Przykład obliczenia liczby wentylatorów dla instalacji przemysłowej

Załóżmy, że instalacja odciągowa wymaga:

Qwym = 24 000 m³/h

oraz:

Δp = 3000 Pa

Z charakterystyki wybranego wentylatora wynika, że przy wymaganym sprężu urządzenie zapewnia:

Qwent = 8000 m³/h

Liczba wentylatorów:

N = 24 000 / 8000

N = 3

Podstawowy układ powinien więc składać się z trzech wentylatorów pracujących w konfiguracji odpowiedniej do projektu instalacji.

Jeżeli wymagana jest rezerwa N+1, można rozważyć:

4 wentylatory po 8000 m³/h

Wtedy trzy jednostki mogą zapewniać wymaganą wydajność, a jedna pozostaje rezerwowa.

W praktycznym projekcie należy dodatkowo sprawdzić charakterystykę całego układu, sposób regulacji oraz zachowanie instalacji przy wyłączeniu jednej jednostki.

Jak sterować kilkoma wentylatorami?

Zastosowanie kilku urządzeń daje możliwość różnego sposobu sterowania ich pracą.

Wszystkie wentylatory pracują jednocześnie

W najprostszym rozwiązaniu wszystkie jednostki mogą być uruchamiane jednocześnie.

Rozwiązanie to sprawdza się w instalacjach, w których zapotrzebowanie na powietrze jest stosunkowo stałe.

Automatyczne załączanie kolejnych wentylatorów

Jeżeli zapotrzebowanie zmienia się w czasie, kolejne wentylatory mogą być uruchamiane w zależności od aktualnego obciążenia instalacji.

Przykładowo:

• 1 wentylator - małe zapotrzebowanie
• 2 wentylatory - średnie zapotrzebowanie
• 3 wentylatory - pełne obciążenie

Regulacja prędkości obrotowej

Wentylatory mogą być również regulowane za pomocą odpowiednich układów sterowania, w tym falowników, jeżeli zastosowany silnik i wentylator są do tego przystosowane.

Pozwala to dopasować przepływ do aktualnych warunków pracy.

Sterowanie zależne od zapotrzebowania

W instalacjach obsługujących wiele stanowisk możliwe jest sterowanie liczbą pracujących wentylatorów w zależności od liczby aktywnych punktów odbioru.

Praca wentylatorów z falownikami

Regulacja prędkości obrotowej pozwala zmieniać parametry pracy wentylatora bez konieczności ciągłego uruchamiania i wyłączania kolejnych jednostek.

Sposób sterowania powinien być jednak dobrany do charakterystyki wentylatora, silnika oraz całej instalacji.

Najczęstsze błędy przy obliczaniu liczby wentylatorów

Dzielenie wydajności przez wartość katalogową wentylatora

Maksymalna wydajność katalogowa nie musi odpowiadać wydajności urządzenia przy wymaganym sprężu.

Pominięcie wymaganego sprężu

Bez określenia oporów instalacji nie można prawidłowo ustalić rzeczywistej wydajności wentylatora.

Zaokrąglenie wyniku w dół

Jeżeli obliczenie daje 3,4 wentylatora, nie można zastosować trzech jednostek. Wynik należy zaokrąglić w górę.

Brak uwzględnienia rezerwy

Jeżeli instalacja musi zachować wydajność podczas serwisu jednego wentylatora, liczba urządzeń może być większa niż wynika z podstawowego obliczenia.

Nieprawidłowe łączenie wentylatorów

Wentylatory należy łączyć zgodnie z zasadami wynikającymi z ich charakterystyk i konstrukcji instalacji.

Brak analizy charakterystyki układu

Wydajność kilku wentylatorów nie powinna być określana wyłącznie przez proste dodawanie parametrów katalogowych bez sprawdzenia warunków pracy.

Dobór kilku małych wentylatorów bez analizy oporów instalacji

Większa liczba urządzeń nie rozwiąże problemu, jeżeli podstawowym problemem są zbyt duże opory instalacji.

Założenie, że więcej wentylatorów zawsze oznacza większą skuteczność

Skuteczność instalacji zależy od prawidłowego dopasowania przepływu, ciśnienia, przewodów, filtracji i punktów odbioru. Samo zwiększenie liczby wentylatorów nie gwarantuje poprawy działania systemu.

Jak obliczyć liczbę wentylatorów - krok po kroku?

Określ wymaganą wydajność instalacji

Ustal całkowity wymagany przepływ powietrza.

Określ wymagany spręż

Oblicz lub określ straty ciśnienia całej instalacji.

Wybierz wentylator

Dobierz urządzenie odpowiednie do rodzaju medium, wydajności, sprężu i warunków pracy.

Odczytaj jego rzeczywistą wydajność przy wymaganym sprężu

Nie korzystaj wyłącznie z maksymalnej wydajności katalogowej.

Podziel wymaganą wydajność przez wydajność jednej jednostki

Zastosuj:

N = Qwym / Qwent

Zaokrąglij wynik w górę

Liczba wentylatorów musi być liczbą całkowitą.

Sprawdź pracę wentylatorów w układzie

Zweryfikuj, czy połączenie równoległe lub szeregowe zapewnia wymagane parametry.

Uwzględnij wymaganą rezerwę

Jeżeli instalacja tego wymaga, zastosuj konfigurację N+1 lub inne rozwiązanie zapewniające ciągłość pracy.

Sprawdź możliwość regulacji

Określ, czy wszystkie wentylatory będą pracowały jednocześnie, czy ich liczba będzie zmieniana zależnie od obciążenia.

Zweryfikuj cały układ pod kątem oporów i punktu pracy

Ostateczna liczba urządzeń powinna wynikać z analizy całego systemu, a nie tylko z prostego działania matematycznego.

Czy lepiej zastosować jeden duży wentylator czy kilka mniejszych?

Nie ma jednego rozwiązania odpowiedniego dla każdej instalacji. Wybór zależy od wymaganej wydajności, sprężu, sposobu pracy, możliwości regulacji, miejsca montażu i wymagań dotyczących niezawodności.

Parametr	Jeden wentylator	Kilka wentylatorów
Regulacja wydajności	zależna od zastosowanego układu	możliwość etapowania pracy
Redundancja	ograniczona	możliwość zastosowania układu rezerwowego
Montaż	jedna jednostka	większa liczba urządzeń
Serwis	może wymagać wyłączenia głównej jednostki	możliwość serwisowania części układu
Sterowanie	prostsze	bardziej rozbudowane
Rozbudowa	zależna od zastosowanego urządzenia	możliwość etapowego zwiększania liczby jednostek

Wybór powinien wynikać z parametrów konkretnej instalacji.

Systemy wielowentylatorowe w instalacjach przemysłowych

Systemy wykorzystujące kilka wentylatorów mogą znaleźć zastosowanie w rozbudowanych instalacjach przemysłowych.

Dotyczy to między innymi:

• Centralnych instalacji filtrowentylacyjnych
• Dużych hal produkcyjnych
• Spawalni
• Instalacji odpylania
• Odciągów pyłów
• Instalacji procesowych
• Wielostrefowych systemów wentylacyjnych

W takich układach szczególnie ważne jest prawidłowe określenie zapotrzebowania poszczególnych stref oraz sposobu pracy całego systemu.

Jeżeli zapotrzebowanie zmienia się w czasie, odpowiednia konfiguracja kilku wentylatorów może umożliwić etapowe zwiększanie lub zmniejszanie wydajności.

Wentylatory przemysłowe firmy Mastervent

Firma Mastervent oferuje wentylatory przemysłowe przeznaczone do różnych zastosowań w instalacjach wentylacyjnych, odciągowych i filtrowentylacyjnych.

Dobór liczby urządzeń powinien być częścią szerszego procesu projektowego:

wymagana wydajność → wymagany spręż → charakterystyka wentylatora → liczba jednostek → sposób połączenia → sterowanie → ewentualna rezerwa.

W zależności od parametrów instalacji stosowane mogą być między innymi wentylatory promieniowe, kanałowe, osiowe, bocznokanałowe, chemoodporne oraz przeciwwybuchowe.

W przypadku rozbudowanych instalacji przemysłowych istotne jest dobranie nie tylko samej liczby urządzeń, ale również ich parametrów pracy i sposobu współpracy z siecią przewodów oraz urządzeniami filtracyjnymi.

Podsumowanie

Obliczenia liczby wentylatorów rozpoczynają się od określenia wymaganego strumienia powietrza oraz parametrów pracy instalacji. W najprostszym przypadku liczbę jednostek można obliczyć ze wzoru:

N = Qwym / Qwent

gdzie Qwym oznacza wymaganą wydajność instalacji, a Qwent rzeczywistą wydajność jednego wentylatora w określonym punkcie pracy.

Wynik należy zaokrąglić w górę, ale na tym nie kończy się projektowanie systemu. Należy jeszcze uwzględnić spręż, charakterystykę wentylatora, sposób połączenia jednostek, podział instalacji na strefy, regulację oraz ewentualną rezerwę N+1.

W przypadku dużych instalacji przemysłowych liczba wentylatorów powinna więc wynikać z analizy całego układu. Dopiero po określeniu wymaganego przepływu, oporów instalacji i punktu pracy można prawidłowo ocenić, czy lepszym rozwiązaniem będzie jeden wentylator, czy system kilku współpracujących jednostek.